"ถ้าความรักเป็นเกม....เป็นกีฬา
แล้วฉันเป็นคนเล่น ....ฝีมือฉันคงแย่
เพราะร้างวงการมานาน
 
....แต่ถึงไม่ได้ลงแข่ง ...
 
ได้เฝ้าดู  มันก็สนุกแล้ว" 
 
 
 
 
 
 
 
 
ความรักเป็นเรื่องสนุก  
เวลามันอยู่ในตัวอักษร  
อยู่ในน้ำเสียงของเพื่อนเรา
อยู่ในแววตาและสีหน้าของผู้คน....
 
คุณคิดเหมือนฉันไหม...?
 
 
ฉันชอบมาก  เวลาที่มีคนเล่าถึงความรักของพวกเขา
 
ฟังแล้วมันจั๊กจี้ยังไงไม่รู้สิ....
 
 
 
 
 
 
 
 
 
คนที่ตกอยู่ในภวังค์ของความรัก  มักจะหน้าตาดี..ขึ้น
 
รู้สึกไหม..?
 
รอยยิ้มที่เก็บไว้ไม่อยู่  ... เวลาคิดถึงใครสักคน  ...มันน่ารักน่าซังซะจริงๆ
 
ถึงต่อให้เก็บรอยยิ้มเอาไว้ได้  ...ความสุขก็ยังเผลอโผล่ให้เห้นทางแววตา
 
มันน่าหมั่นเขี้ยวสุดๆเลยล่ะ
 
 
 
 
 
 
 
 
ใช่แล้วล่ะ....ความรักเป็นเรื่องสนุก
 
เวลาที่่ "รัก" อยู่ในฝัน....
เวลามันอยู่ในตัวอักษร  
อยู่ในน้ำเสียงของคนมีความรัก
อยู่ในแววตาและสีหน้าของผู้คน....
 
 
 
 
 
 
ฉันชอบ...ผู้คนที่มีศรัทธาในความความรัก  ....
พวกเขาทำให้โลกสวยงามขึ้นเยอะ   หอมหวานขึ้น  น่าอยู่มากขึ้น...
 
ฉันนับถือ  ความพยายาม  ความอดทนที่พวกเขามอบให้ความรัก...
แต่นั่นอาจเป็นเพราะ .... มันเป็นสิ่งที่ฉันทำไม่ได้ก็เป็นได้
 
เพราะ แค่"รัก"ทำฉันเจ็บ  ฉันก็เลิกรู้จักมัน
ขยาด  หวาดหวั่น  .... ไม่อยากพบมันอีกเลย
ฉันก็แค่เคยรัก ....  และอาการเคยรัก  มันก็ทำให้อยากรู้นัก
ว่าทำไม..คนอื่นยังกล้ารักกันอยู่
 
 
 
ฉันก็เลย..ถอยออกมานั่งดู  "ความรัก"อยู่ห่างๆ อย่างเงียบๆ
 
นั่งมองความรักไปเรื่อยเปื่อย
มองความรักของเพื่อนๆ
ของตัวละครในหนังสือ
ของคุณลุงคุณป้าในทีวี
ของคนที่เดินผ่านไปผ่านมา
 
 
 
 
ณ ระยะหนึ่ง ซึ่งห่างจากความรัก....
 
 
ฉันพบความคาดหวัง...ท่วมท้นอยู่ในใจทุกคน
ฉันเห็นเส้นกั้นของโลกส่วนตัวของคนสองคนที่เดินจูงมือกัน....
 
เรากำลังคาดหวังให้อีกใครใกล้เข้ามา...
ในขณะเดียวกัน ก็ต้องระวังไม่ให้กันและกันก้าวล้ำเขตแดนส่วนตัว
 
 
 
 
 
ฉันสัมผัสถึงความตื่นเต้น  ว้าวุ่น  ลุ้นระทึก ในใจหลายๆคนเวลามีความรัก 
...แน่นอนว่า  ฉันก็ลุ้นตามไปด้วยทุกที
 
 
 
 
 
ฉันรับรู้ถึงความแตกต่าง..ของความรัก...รักที่ดีของแต่ละคน ไม่เหมือนกันเลย
และหลายๆครั้ง...ฉันรู้สึกว่า  ถ้าความรักเป็นคน  เธอก็เป็นคนที่เอาใจยาก..มากๆ
 
 
 
 
 
 
 
 
ฉันนั่งฟังเรื่องรัก..ที่เขาเล่าๆกันมา  
เรื่องรักบางเรื่อง ฟังดูราวกับเทพนิยายที่มีชีวิต เรียกเสียงกรี้ดกร้าดในใจฉันได้ไม่น้อย
เรื่องรักบางเรื่อง แม้จะสุดแสนธรรมดา ... แต่ความใสซื่อของมัน ก็ทำให้ฉันอมยิ้ม...
 
 
 
 
 
ฉันได้ลิ้มรสที่หวานหยด  จนถึงขั้นเลี่ยน ....ตลอดจนรสขม  ที่ไม่กล้ากลืน...
 
 
ฉันรู้สึก..ว่า คนที่ถูกรักทุกคน  มักจะกลายเป็นคนที่สมบูรณ์แบบ....    
 
 
ฉันได้ยิน...คนมีแฟนพูดเสมอว่า  เป็นโสดแหละดีแล้ว ((  อ้าว.....?? ))
 
............................
 
............
 
........
 
...
 
 
....ฉันมีเพื่อนอยู่คนหนึ่งค่ะ ...ฉันเห็นเธอพยายามกับความรักอยู่บ่อยๆ
และถ้าใครไปปรึกษาปัญหาหัวใจ...เธอจะแนะนำให้คุณลุย  ให้คุณรัก...
 
ถ้าไม่กล้า จะได้รักหรอ ...  เธอบอกแบบนั้น
 
 
 
เธอทำสำเร็จเสมอนะในเรื่องความรัก....
 
 
 
 
ในขณะเดียวกัน  ...  ฉันก็รู้จักเพื่อนอีกคน  ที่กล้ารัก  กล้าเจ็บ จนชินไปแล้ว   ...ก็มี
 
 
หรือความรัก..จะเป็นเรื่องของดวงด้วยนะ...
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ความรักเป็นเรื่องสนุกค่ะ...
 
เวลาที่่ "รัก" อยู่ในความฝัน....
เวลามันอยู่ในตัวอักษร  
อยู่ในน้ำเสียงของคนมีความรัก
อยู่ในแววตาและสีหน้าของผู้คน....
 
 
 
แต่ฉันไม่แน่ใจ...ว่าถ้าหาก"รัก" กลับมาอยู่ในชีวิต...
 
รักจะยังทำให้ฉันสนุกได้ไหม...
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ขอฉันดูท่าทีเธอไปอีกสักพัก...แล้วฉันจะลองรักอีกสักที
 
ตอนนี้  ฉันขออยู่ตรงนี้...อยู่ ณ ระยะหนึ่ง ซึ่งห่างจากความรัก....
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ราตรีสวัสดิ์ค่ะ....

เรื่องของฉัน....

posted on 10 Sep 2011 05:36 by blankbox
 
 
" เป็นเรื่องของฉัน...
 
เป็นเรื่องของเธอ...
 
เป็นเรื่องที่ฉันจะไม่ได้พบเจอมันอีก...
 
...มันเป็นเรื่องของพวกเขา
 
ไม่ใช่เรื่องของเรา  ไม่ใช่เรื่องของฉัน..."
 
 
 
 
 
๑.
 
ฉัน...ความจำสั้น
 
 
 
 
 
มีหลายเรื่องที่ฉันอยากลืม...
 
แต่เผลอไปนึกถึงมันอยู่บ่อยครั้ง...
 
ฉัน ..ลืมไป ว่าตัวเองไม่อยากจำ ไม่อยากนึกถึงมัน
 
ขอโทษด้วยนะตัวฉัน....
 
ที่ความจำสั้น..เลยไม่ได้จำ ว่าอยากลืม...
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
๒.
 
ความจำฉัน..ดี
 
 
 
ชัดเจนทุกภาพ คมชัดทุกเสียง
 
ทุกความทรงจำ...ทำให้ฉันยิ้มได้
 
ก่อนจะกลายเป็นน้ำตา..
 
เพราะฉันพบว่า...มันเป็นเพียงความทรงจำ...
 
 
ขอโทษที... 
 
ที่ความจำ ดี.....เกินไป
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
๓.
 
แหม..แต่เรื่องมันก็จะสองปีกว่าแล้ว
คนที่ยังจำเรื่องราวเก่าๆได้อย่างฉัน...
ไม่บ้า ก็เพ้อ...
 
 
 
 
ช่วยไม่ได้นี่นา...ก็ฉันยังเด็ก ในเรื่องของความรัก
ช่วยไม่ได้..ก็ฉันเพิ่งเคยมีแฟน เพิ่งเคยเลิกลา...
ช่วยไม่ได้...ก็มันเป็นครั้งแรก ที่ได้ดูแลความรักร่วมกับใครคนอื่น
 
ช่วยไม่ได้..ที่เรื่องราวเหล่านั้น  
มันยังคงเป็นครั้งแรกและครั้งเดียว....
 
 
 
ทำไงได้...ก็มันลืมไม่ลง...
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
๔.
 
 
ครั้งหนึ่ง...ฉันเคยรัก
 
และเรื่องราวเหล่านั้น..มันเป็นของฉัน
 
ฉันไม่ได้สูญเสีย..หรือถูกแย่งชิงความรัก
อย่างที่ฉันเคยเข้าใจ
เรื่องราวของฉันกับเธอ
ยังคงเป็นวันเวลา..ที่ไม่ว่าใครก็เปลี่ยนแปลงมันไม่ได้
ว่ามันเคยเกิดขึ้นจริง..
 
เป็นเรื่องราวของฉัน ที่ไม่ว่า เธอ เขา หรือใคร..
ก็เอาไปจากฉันไม่ได้...
 
 
 
 
 
 
 
 
ฉันอาจยิ้ม...หรือมีน้ำตา
 
เวลานึกถึง...
 
แต่รู้ไว้เถอะ...ว่าลึกๆ ฉันใจดีที่ได้นึกถึง
 
อย่างน้อยฉันก็ได้รู้จักรัก...
 
ได้เรียนรู้ด้านดีและร้ายของความรัก
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
๕.
 
เธอจะมีรักใหม่ กับใคร...ก็แล้วแต่ใจเธอ
 
ก็มันเป็นเรื่องของเธอและเขา...
 
 
 
ถ้าเธอมีความสุขดี...ก็ดีนะ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
๖.
 
ขอบคุณ..ที่เรียนรู้มาด้วยกัน ^^
 
ขอบคุณ..ที่ให้โอกาสฉัน ดูแลความรักร่วมกันกับเธอ
 
 
 
ขอบคุณนะ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ปล.
 
อยู่ดีๆก็ตั้งใจว่าจะเขียนถึงเธอเป็นเรื่องสุดท้าย
 
 
 
 
แต่คิดดูอีกที...
 
ไม่รู้จะทำได้มั้ยนะ :p
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
อ่า...อรุณสวัสดิ์ค่ะ...
 
((ไม่น่าเชื่อว่าจะได้เขียนเอนทรี่รับอรุณแบบนี้...
ไม่ใช่ว่าตื่นเช้านะ...ยังไม่ได้นอนต่างหาก...
ปั่นรายงานมาตั้งแต่สามทุ่มของเมื่อวาน
จนถึงตีสี่ ของวันนี้...สุดๆไปเลยเรา (( จะภูมิใจทำไมว่ะ?)) ...))
 
 
 
เอิ่ม...เปิดไปเช็คยอดคนเข้าชม...
 
ยอดพุ่งอย่างไม่น่าเชื่อ...จากหลักสิบไปเป็นหลักร้อย
 
แอร๊ยยยยยยยย  > /////// <
 
 
 
 
 
เราจะตั้งใจเขียนให้มากขึ้นนะ....
 
 
 
 
 
 
 
 
อรุณสวัสดิ์อีกที...แต่ฝันดีนะคะทุกคน
 
 

ก่อนนอน

posted on 14 Aug 2011 01:14 by blankbox
 
 
 
 
" ...มันเป็นเวลาสุดท้ายของวัน
...มันเป็นช่วงก่อนที่เราจะพบกับความฝัน...
...มันเป็นเวลานั้นที่ไม่มีใคร
 
 
มันเป็นช่วงเวลานั้น..ที่ฉันเริ่มหวาดกลัว "
 
 
 
 
 
 
...มีคนบอกเราว่า..
 
คนเราเหงาง่าย ในช่วงก่อนเข้านอน...
โดยเฉพาะ วันที่ต้องนอนคนเดียว
 
 
เพราะก่อนนอน เป็นช่วงที่เรา
..จะต้องเผชิญหน้า 
กับ ตัวเอง...อย่างแท้จริง
 
 
 
ไม่มีทางหลีกเลี่ยง หรือหลบหนี
 
 
 
เป็นช่วงเวลาเดียว
ที่เราจะได้พบกับความรู้สึก
ที่แม้จะเก็บซ่อนไว้อย่างดี
 
สุดท้าย..เรากลับต้องมาเผชิญหน้ากับมัน ก่อนที่เราจะหลับตา
 
 
 
 
เป็นเหมือนกันหรือเปล่า?
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
คุณกลัวการนอนคนเดียวมั้ย?
 
ฉันเคยคิดว่าฉันไม่...
 
แต่ 2-3 วันที่ผ่านมา ฉันเพิ่งรู้ว่าฉันคิดผิด
 
 
 
 
 
อาทิตย์ที่ผ่านมา รูมเมท...หายไป ค้างหอเพื่อน...
 
วันเดียว สองวันก็ยังโอเค..
ยังสนุกกับการอยู่คนเดียว
 
วันที่ 3 ฉันนอนดึกขึ้น..เกือบๆตี 2เห็นจะได้
ฉันเปิดไฟหัวเตียง...อ่านหนังสือจนง่วง แล้วค่อยหลับ
 
วันที่ 5 ...ฉันยังเปิดไฟหัวเตียง  อ่านหนังสือ ...และเปิดเพลงฟัง
 
วันที่ 6  ฉันเปิดไฟหัวเตียง  อ่านหนังสือ ...เปิดเพลงฟัง 
 
ตี 2 กว่า ฉันลุกชึ้นมา เปิดไฟ อ่านหนังสือ
และเปิดทีวี อย่างไม่มีสาเหตุ
 
 
 
 
....เหงา...แบบที่ไม่ได้เป็นมานาน
 
จมอยู่กับความฟุ้งช่าน ที่ปะปนด้วยความคิดถึง
 
เจอ..กับความรู้สึกที่พยายามกดมันไว้ ลึกสุดใจ
 
 
....ไม่ได้อยากพบตัวเองที่เป็นแบบนั้นเลยจริงๆ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
พลิกซ้าย  ตะแคงขวา...
พยายามข่มตาให้หลับ...
 
บางครั้ง...มันก็ยากจัง...
 
 
อยากจะหยุดคิด...
 
 
พอเถอะ...กับความคิดถึง
ที่ถึงยังไง..ก็ส่งไปไม่ถึง
 
 
พอเถอะนะ...กับความคิดฟุ้งซ่านเพ้อฝัน...
เพราะตอนนี้ฉันยังไม่ได้หลับ
ฉันยังอยู่ในความเป็นจริง...
 
 
 
 
พักเถอะนะ...ตัวฉัน..ใจฉัน
 
หลับก่อน...แล้วค่อยฝันต่อ
...บนโลกที่ไม่มีใครทำร้ายเราได้
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ฉันขอให้คุณฝันดี...^^
 
ไม่ว่าราตรีนี้ คุณจะอยู่กับใคร...

แล้วจะรัก..อีกสักครั้ง

posted on 27 Jun 2011 22:31 by blankbox
 
 
 
 
...มี "เพื่อนรัก"  ที่ทำให้เราเกิดอาการ " รักเพื่อน" กันบ้างไหม?
 
 
 
 
 
 
1).
 
"....ก็สมมติน่ะ ถ้าเธอไม่ใช่เธอ แล้วสมมติอ่ะ ถ้าฉันไม่ใช่ฉัน
 
ถ้าความจริงเราไม่ใช่เพื่อนกันอย่างนั้น ฉันคงเปิดใจ..."
 
 
 
คนเขียนรู้จักความรักมาก็หลายแบบ...
ทั้งที่เรียนรู้มาได้ด้วยตัวเอง กับเพื่อนๆเล่าให้ฟัง
 
รักข้างเดียว  
รักมีเจ้าของ
รักคนที่มีอยู่แค่ในฝัน
รักที่บอกไปก็เท่านั้น
 
หรือ รัก...คนที่ไม่มีวันชอบเพศที่เราเป็น  (( อันนี้แก้ยากจัง ))
 
 
 
 
 
 
คนเขียนคิดว่า...ความรักมีหลายอาการ
 
รักแล้วอยากเป็นเจ้าของ
รักนะ..แต่ไม่แสดงออก
รักแล้วบอกตรงๆว่า "รัก"
รักหรอก แต่บอกว่า เปล่า
รักหวานๆ 
รักขมๆ
รักผสม ขมๆหวานๆ
 
 
 
แต่ที่ชอบที่สุด..คงจะเป็นอาการ"แอบรัก"
 
 
 
 
 
 
 
 
2).
"...ถ้าสมมติน่ะ บอกเธอได้ทุกอย่าง
 
ถ้าสมมติอ่ะ เกิดฉันพูดว่ารัก

แล้วบังเอิญเธอแสดงท่าทีแอบกั๊ก ให้ฉันทำอย่างไง? ...."
 
 
 
 
แอบรัก...เป็นอาการกล้าๆกลัวๆ
ของคนที่ไม่ชัวร์ ว่าอีกฝ่ายคิดยังไง
 
อยากพบ อยากเห็นหน้า
แต่พอเขาเข้าใกล้...ใจกลับเต้นเร็วผิดจังหวะ
เกิดอาการสมองว่างขึ้นมากะทันหัน   ~ เฮ้อ....
 
 
 
แอบรักเพื่อน  เหมือนจะมีโอกาสมากขึ้น..
ที่ไหนได้...
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
3).
"...คิดหนัก… กลัวจะดูไม่ดี

คิดหนัก… กลัวจะเดินหลงทาง
 
คิดหนัก… กลัวว่าเธอไม่รัก   "
 
 
 
 
เวลาแอบรักเพื่อน ... 
ใจมักคิดไปไกลว่าเรื่องที่เกิด
 
ถ้าเผลอสบตา...เอ๊ะ! เขามองเราหรือเปล่านะ...
ถ้าเขาเมินหน้า...อ๊ะ! เขาโกรธเราหรือป่าว...
 
 
 
อาการแบบนี้ คนเขียนเคยเป็นค่ะ...
 
 
....เป็นเหมือนกันหรือเปล่าคะ ? ^ ^
 
 
 
 
 
 
 
 
 
4).
"....แอบมีเธออย่างงี้… ก็ดีละ
แอบมีเธอเอาไว้… แค่ในใจ
หากว่าเธอรู้ตัว… ก็กลัวว่า
เธอนั้นจะเปลี่ยนไป....ไม่เหมือนเดิม  "
 
 
 
เพราะงั้น...แค่เป็นเพื่อนกัน
โผล่หน้ามาให้เห็นทุกวัน 
นั่งเรียนห้องเดียวกัน...
แค่ั้นั้น ก็ทำให้คนๆหนึ่งยิ้มได้แล้ว
 
 
 
 
 
 
 
 
5).
"  แอบมีเธออย่างงี้… ก็ดีละ
แค่เก็บเธอในฝัน… เรื่อยๆไป
อยู่ใกล้เธอทุกวัน… เป็นเพื่อนที่เธอไม่รู้ใจ
.....ไม่เห็นเป็นไรเลย "
 
 
ชอบอาการ "แอบรัก" ก็ตรงนี้
ตรงที่...มันไม่ต้องหวังอะไรมาก
 
 
ความสุขของการแอบรัก มักเกิดจากสิ่งเล็กๆ
แค่ รอยยิ้ม...แค่ คำพูดของคนๆหนึ่ง
มันก็มีค่ามากพอ  จะทำให้เรายิ้มได้ทั้งวัน...
 
 
 
 
คนเขียนเคยรีบตื่นแต่เช้า...เพื่อจะไปนั่งมอง เพื่อนโต๊ะตรงข้าม
เคย...กะเวลา แกล้งเดินช้าๆ...เพื่อที่จะได้ขึ้นสองแถวคันเดียวกับเพื่อนคนนั้น
เคย...ชะเง้อมองแผงการ์ตูนทุกๆวัน เผื่อว่าการ์ตูนเล่มใหม่จะออก
....จะได้มีเรื่องคุยกัน
 
โรงเรียนเลิกบ่ายสาม....
แต่ก็นั่งเรื่อยๆเปื่อยๆ จนถึง สี่โมงห้าโมง...
จะได้กลับรถคันเดียวกัน ...
 
(( ผลคือ...โดนพ่อด่า เพราะถึงบ้านเกือบทุ่ม 
ก็หลังจากนั่งรถมาด้วยกัน ต้องรอรถเมล์อีก ซึ่งบางทีก็รอรถเมล์เป็น ช.ม. :p ))
 
 
 
 
เราสร้าง...เหตุการณ์บังเอิญขึ้นเองมากมาย
...ก็ทำได้ แค่นั้นนี่นา...
 
เรามีความสุขกับ สิ่งเล็กๆที่เราสร้าง
เรามีความสุขกับ ความเป็นเพื่อนที่เรามี
เรามีความสุขกับ จังหวะหัวใจเต้นถี่....
เรามีความสุขกับ ทุกอย่าง..ที่เราเคยได้ทำ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
6).
 
ไม่ใช่ว่าคนเขียนไม่เคยรัก...
ไม่เคยเรียนรู้ความรัก ร่วมกับใคร
 
 
คนเขียนเคยใช้...คำว่า"รัก"  (( แต่ไม่ใช่กับคนที่เคยแอบรัก ))
คิดว่าตัวเองเคยรู้จัก"ความรัก" ดีในระดับหนึ่ง
 
 
 
 
ถ้าจะให้เปรียบเทียบ
คนเขียนคิดว่า...
 
"แอบรัก" เป็นคัพเค้ก ถ้วยเล็กๆน่ารักๆ 
กินพอให้ชีวิตมีรสหวานบ้าง เป็นบางเวลา
 
 
"ความรัก" เป็นเค้กปอนด์ก้อนใหญ่ๆ
ดูไกลๆแล้วสวย  น่าลอง น่ากิน...
เคลือบไว้ด้วยครีมหวานๆ (( แต่กินนานๆอาจเลี่ยนได้.. ))
กินๆไป...ก็ไม่รู้เหมือนกันว่า จะมีอะไรอยู่ในเนื้อเค้กบ้าง
 
 
มันไม่ใช่คัพเค้ก..ที่กัดทีเดียว ก็เห็นถึงเนื้อในตรงกลาง
แต่มันต้องใช้เวลา ในการเข้าถึงมากกว่า...
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ึ7).
อยากบอกว่า...
 
ตอนนี้ มีคัพเค้กถ้วยเล็กๆอยู่ในมือ
 
ตอนนี้ พอใจกับคัพเค้กน่ารักๆ
มากกว่าเค้กปอนด์ก้อนใหญ่ๆ 
 
 
 
 
 
แต่ต่อไป...ใครจะรู้ล่ะ ??
 
 
 
 
 
 
ราตรีสวัสดิ์ค่ะ ^^
 
 
 
 
 
 
 
 
 
credit :; เพลง เพื่อนที่เธอไม่รู้ใจ [ Like a Maze]
     แก้ว + โทโมะ [ Kamikaze จ้า]
แบบว่า...บางอารมณ์ก็ชอบฟัง ^^ ;